Dom, 26 Xul 2026, 16:53
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Domingo 26 de xullo de 2026 - Carreira Ribeira do Tea
SALVATERRA DE MIÑO (Concello nº 190) e PONTEAREAS (Concello nº 191)

Desde que comecei este reto fai tres anos, os problemas de axenda para asistir a certas carreiras son unha das maiores dificultades, ademais da loxística do transporte e aloxamento de ser necesario. Había unha carreira á que xa lle tiña botado o ollo, a de Ribeira do Tea, que comeza en Salvaterra de Miño e remata en Ponteareas, percorrendo o devandito río. Pero resulta que sempre coincide o domingo seguinte ó Sinsal, un fantástico festival na illa de San Simón, e que leva sendo anos a reunión anual da miña pandilla. Sería tan sinxelo como decidir un ano ausentarme a esta cita, pero como non teño remedio, este 2026 decidín asistir os dous eventos.

O único bo é que grazas a inmensa xenerosidade dos meus amigos vigueses, tiña unha cama onde durmir, e amencer de Vigo para ir a Ponteareas é bastante mellor que facelo desde Coruña. O problema é que facelo despois dunha xornada de troula non o é tanto. Con todo, espertei as 7.15h tras poucas horas de sono e fun quen de chegar a Ponteareas e subirme ó bus que nos trasladaría ata saída na Fortaleza de Salvaterra de Miño. Despois de compartir impresións con coñecidos das carreiras, deron a saída cunha frenética costa abaixo pola estrada ata chegar á zona fluvial.

Co cansanzo acumulado do día anterior e sen almorzar por falta de tempo, o sentido común dicía que non era unha carreira para dalo todo ó non estar ó 100%. Inda así, non fun quen de baixar de marchas ó comezo, sendo un percorrido bastante chanchiño, con quilómetro de asfalto o inicio e sen moita complicación polas pistas de terra. Tratábase dun percorrido que se ben non sempre tiña á vista ó río, era unha pista con moita sombra e o xusto de dificultade de pedras ou raíces, sen demasiadas costas, polo que se levaba bastante ben.

Dou grazas a que nesta carreira formamos un pequeno grupo improvisado, sen conversación pero como mesmo ritmo, que me permitiu dar todo o que tiña sen chegar a romper. Tiraba un corredor experimentado que sabía cando subir o ritmo ou baixalo, estando os catro entre os 4'20"/km e os 4'40"/km, bastante razoable sendo pistas de terra. Nel tamén se atopaba a que acabaría sendo a primeira absoluta feminina, da que notaba que igual tiraría máis rápido, pero co risco de chegar a pinchar.

Dubidei se parar nos dous avituallamentos e menos mal que o fixen, xa que un día como ese era máis que necesario permanecer hidratado. Durante os primeiros quilómetros tiña moitísimas dúbidas de ser quen aguantaría o ritmo do grupo, pero no tramo final tiven un rexurdir que me permitiu ata sacar forzas para tirar máis forte no derradeiro quilómetro. Ata case cheguei a alcanzar o corredor local que tiñamos diantes. Tras cruzar a ponte dos Remedios e a liña de meta, fun ata as duchas e volvín para enredar un pouco máis ata a cerimonia de podio, sen saber se tocaría desta vez por non existir clasificación públicas.

Cal foi a miña sorpresa cando me chamaron para subir de 3º clasificado como veteráns B, feito imposible do que non me decatei nese momento pola incredulidade e non ter a cabeza no sitio. Subín o podio, xunto cunha corredora en representación do suposto gañador da categoría. Tras uns minutos de dúbidas, a organización desculpouse por ese erro (entre outros) e que realmente quedara 3º como absoluto. Devolvín a placa, pero deixaron quedarme cunhas rosquillas, xa que supostamente volvería a subir.

Ó final non foi así: non estaba entre os tres primeiros de ningunha categoría e non souberon dicirme de que quedara na miña categoría, só que fun 13º na xeral. Pero bueno, polo menos quedei coas rosquillas, sumei dous concellos novos, disfrutei cos meus amigos o día anterior e só quedan 9 para chegar á cifra máxica de 200!

Distancia: 16,4km | Desnivel: 33m | Tempo: 1h 14' 24" | Ritmo: 4' 33" / km | Posición: 13º clasificado xeral

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Dom, 02 Ago 2026, 19:14
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Sábado 1 de agosto de 2026 - Carreira do Xamón
A CANIZA (Concello nº 192)

O sábado pola mañá arranquei da Baña cara A Caniza, primeira vez que visitaba este concello. Recollín o dorsal na zona da saída e xa que contaba con algo de tempo, aproveitei para tomar un café nun bar do lugar. Nesta ocasión, tratábase da primeira da edición da Carreira do Xamón, unha proba da que non tiñamos máis información que a que ofrecía o regulamento:

"DISTANCIA 14 KM, todo el recorrido está señalizado con cinta, en algunos de los cruces dispondremos de voluntarios. El 80% del recorrido es por senderos y pistas de tierra, dificultad técnica baja. AVITUALLAMIENTO LIQUIDO EN EL KM 5 Y 10 APROX"

Con estes datos, a miña opción foi a de calzar zapatillas de trail por se acaso, e agardando non ter que sufrir moito desnivel. Na saída non chegabamos o centenar de participantes, pero era o esperable ó tratarse da primeira edición dunha carreira (e mais no primeiro sábado de agosto), na que saudei a David Pino e tamén a Lucas, camaradas doutras batallas. Tras dar a saída, comezou unha baixada frenética por asfalto ata chegar á zona de pistas de terra.

A miña intención era a de dar todo o que tiña e intentar aguantar a trote nas subidas sen poñerme a camiñar. Inda así, quedei bastante descolgado da cabeza de carreira desde os primeiros metros, que claramente xogaba a outro nivel, pero eu con todo estaba a aguantar bastante o tipo. Nas primeiras costas baixei velocidade pero mantendo o trote, e coas zonas de pedra, raíces das árbores e de lama, certifiquei que a miña decisión de calzado era a axeitada.

A partir do quilómetro 8, non puiden resistir a tentación de camiñar nas subidas máis empinadas, e inda así conservaba certa distancia co meu perseguidor. Tralo segundo e derradeiro avituallamento, cheguei a un cruce onde non tiña nin idea se tirar polo asfalto ou polo monte, sen ningunha indicación nese punto crítico. Por sorte, o corredor que viña detrás de min levaba un track da proba por coñecer a xente involucrada na organización, e indicoume que o camiño a seguir era o asfalto.

Así foi que nesta parte da carreira chegamos a compartir ritmo sen rivalidade, xa que eu estaba agradecido de que salvara a miña carreira e por momentos íamos purrando o un do outro. Chegamos os metros finais cruzando a meta ó mesmo tempo (e ata no mesmo segundo da cronometraxe) e cal foi a sorpresa, completamente inesperada, que nos avisaron que rematáramos segundo e terceiro da carreira.

Que sucedera? Pois o que pode pasar na primeira edición dunha carreira: calquer cousa. Resulta que nun cruce, un voluntario non indicou correctamente á cabeza de carreira por onde tiña que ir, e ese grupiño chegou a meta completando unha distancia de 6 quilómetros en lugar dos 14 orixinais. Igual o xusto era cancelar o podio, pero dadas as circunstancias, que tiñan trofeos a repartir e que ninguén dos afectados reclamou nada, polo que así cheguei a ter de rebote unha copiña de 3º de clasificado.

Iso sí: todos recibimos un bo bocata de xamón nada máis rematar a carreira, e ben que nos prestou a todos.

Distancia: 14,9k | Desnivel: 288 m | Tempo: 1h 11' 52" | Ritmo: 4' 51" /km | Posición: 3º absoluto
-----------------------------------
Domingo 2 de agosto de 2026 - Andaina de Bande
BANDE (Concello nº 193)

Tras facer noite en Ourense, a mañá do domingo tocou sumar quilómetros e concello en Bande, na distancia longa da súa andaina. Polo visto, no pasado existía un trail neste concello, pero nos últimos anos non chegou a celebrarse e só tivo continuidade a andaina. Visto o visto, non había problema en completala correndo, polo que sería un excelente adestramento por monte, despois da aventura do día anterior.

Das cousas boas deste reto é ir coñecendo xente fantástico polos concellos, como é o caso de Xurxo, un dos organizadores da andaina de Bande, e que tamén estaba detrás da organización da de Lobios. Ademais de facer un traballo espectacular no deseño e sinalización do percorrido, en todo momento está preocupado para que a ninguén lle falte de nada, sendo todo facilidades.

Antes de dar a saída, Xurxo comentoume que outro participante tiña pensado facela correndo, e deste modo fun con César durante os 16 quilómetros desta andaina, comentando un pouco aventuras pasadas e futuras. O percorrido tivo de todo, e inda que no dorsal poñía que se trataba dunha andaina, tiña claramente un forte espíritu de trail, con cambios de desnivel constantes, "obstáculos" naturais e demais, que resultaban moi entretidos correndo, pero tiña as miñas dúbidas que opinarían os andaríns con menos experiencia.

O momentazo desta andaina (sentindoo moitísimo polas protagonistas) foi que topamos cunhas vacas que estaban polo percorrido, e en canto nos viron a César e a min dando zapatilla, vivimos unha especie de "encierro de San Fermín" á inversa, na que as pobres vacas fuxían da nosa presenza sen apartarse do camiño. Menos mal que chegou un momento no que xa liscamos da zona e elas volverían estar tranquilas.

Chegados á meta, comprobamos que houbera outro corredor que nos sacara bastante distancia nesta andaina, e un cuarto en discordia que chegou só uns minutiños detrás de nós. Nótase que inda que o formato da andaina é moito máis asequible para a veciñanza dun concello, sempre haberá quen lle tire máis a velocidade.

Aproveitei o servizo de duchas do pavillón, e por insistencia de Xurxo, nesta ocasión quedei na comida inda sen ter compañía, a diferenza de Lobios, e a verdade que foi un picoteo espectacular: tortilla, empanada, choripán, tequeños, croquetas, embutidos, queixo... E ata xeados de cucurucho de postre. Unha xornada fantástica, cun clima estupendo para trotar por un percorrido de monte con moita sombra.

Agora toca un parón de dúas semanas nas que me perderei concellos que celebran carreiras (Meira, Baños de Molgas, Cualedro, Cartelle...), pero é o que ten este reto, que require de moita paciencia e fe, confiando en que o ano que ven repitan edición carreiras ás que non podes asistir!

Distancia: 16,7k | Desnivel: 395 m | Tempo: 1h 54' 05" | Ritmo: 6' 42" /km | Posición: 3º (non competitiva)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Dom, 30 Ago 2026, 20:40
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Sábado 29 de agosto de 2026 - Courel Mountain Running
FOLGOSO DO COUREL (Concello nº 194)

Despois de 3 semanas sen sumar novos concellos, este último fin de semana de agosto tocou volver a poñer chinchetas no mapa. O lugar elixido foi Folgoso do Courel, onde non estivera antes, inda que tiña visitado o concello veciño de Quiroga.

Nesta ocasión, tiven o gran honor de ir acompañado pola miña prima, o seu mozo e o seu pequerrecho de dous meses, un plan moi familiar. Pernoctamos en Ribas de Sil a noite antes, demos un paseo pola fermoso camiño fluvial e así a mañá da carreira foi moita máis levadeira, sen madrugóns e sen supoñer unha longa e solitaria viaxe no coche.

Inda que levo tres semanas sen estar anotado a carreiras, estiven adestrando como puiden, xa que o último domingo de setembro participarei no maratón de Berlín. A miña intención era a de baixar das 3 horas despois de sumar catro maratóns nesa marca, pero tiven que trocar o obxectivo porque non teño a cabeza e o corpo para semellante meta... Con rematar sen bater contra o muro, dareime por satisfeito.

Volvendo a Folgoso do Courel, inscribirame na distancia curta para non rematar moi escarallado. Tratabase dun percorrido de 7km con 500m de desnivel positivo acumulado nos seus primeiros 3km, e que despois remataba nunha frenética baixada a segunda metade. Recollimos os dorsais Carlos (o mozo da miña prima) e mais eu, demos unha pequena volta pola aldea, e enfilamos o caixón de saída tras a revisión de material.

Como sucede en distancias curtas das probas de trail, a meirande parte dos participantes eran sub18. Cando deron a saída, toda a rapazada foi a fume de carozo, e como era de agardar, moitos deles na primeira costa xa non tiñan combustible para seguir correndo. No meu caso, aguantei a saída ó sprint e tamén a trote a primeira costa, pero en canto comezaron os xiros e a subida continuaba, tiven que poñerme a camiñar. De feito, Carlos devolveume o adiantamento que lle fixera antes da primeira subida e así estivemos ata o tramo final da carreira.

Estiven nun pequeno grupo de catro durante o tramo das subidas nas que íamos mantendo a distancia entre nós e por ocasións intercambiando posicións, e en canto empezou a baixada, empezou un descenso frenético que facía tempo que non vivía. Carlos pegoulle ben, pero en canto había tramos pouco técnicos e de perfil chanciño, eu era capaz de pillar boa velocidade punta (os meus derradeiros 2km foron a 3:51/km e 3:34/km). Crucei a meta por diante de Carlos e o final acabei 14°, 5° de categoría, a dous segundos do podio. Contento coa miña actuación e cun fin de semana diferente por ter compañía.

Rematamos a aventura facendo unha parada en Monforte para comer nun sitio riquísimo, e agora tocará agardar outras dúas semanas para o seguinte concello, xa que lamentablemente non poderei acudir ás probas de Monterroso e Pobra do Brollón por problemas de axenda.

Distancia: 7,1k | Desnivel: 450 m | Tempo: 47' 34" | Ritmo: 6' 42" /km | Posición: 14º (5º Cat. Senior)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Xov, 03 Set 2026, 16:36
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Xa case tes na man, coma quen dí, o concello nº 200. Unha constancia digna de admiración. Moito ánimo

Lun, 14 Set 2026, 5:52
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Meigalicix escribió:

Xa case tes na man, coma quen dí, o concello nº 200. Unha constancia digna de admiración. Moito ánimo

Moitísimas gracias polos ánimos, Meigalicix! Ogallá non teña imprevistos, pero todo apunta que chegarei ó concello nº200 este ano, xa lle vai chegando...

--------

Domingo 13 de setembro de 2026 - Monforte En Marcha Contra o Cancro
MONFORTE DE LEMOS (Concello nº 195)

En abril deste ano, tiña pensado a tolemia extrema de ir de empatada dunha carreira a outras: tras ir á Pontevedrada (unha marcha non competitiva nocturna de 64km, comenzando en Pontevedra e rematando en Santiago), contaba que esa mesma mañá alguén me axudara a chegar de Santiago a Monforte de Lemos para o seu 10k. A miña tía Isabel comprometérase a levarme, pero finalmente non puido ser (e case que mellor para todos).

Ó final este 2026 ofreceu unha segunda oportunidade para participar nunha carreira monfortina, concello que xa levaba dous anos rondando o 'top priority' da miña lista e no que sempre me cadrou mal poder asistir. Nesta ocasión, a carreira estaba organizada pola Asociación Española contra o Cancro, sendo un 5k nun percorrido de dúas voltas, con saída e meta na Praza Compañía. Ademais, contaba cun formato andaina de 2,5k, polo que foi a escusa perfecta para ter a compañía das miñas tías e saldar a débeda de ir xuntos a este concello tras non facelo en abril.

Inda que estou lonxe do meu pico de forma, tras ter un baixón anímico en agosto, puiden retomar ós adestramentos para o maratón de Berlín que será en dúas semanas. Deste xeito, puiden presentarme na liña de saída de Monforte con algo de gas para intentar aspirar a zona noble. Coma sempre, foi unha saída con demasiadas candidaturas a gañador da carreira, e a partir dos primeiros 500 metros comezaron a descolgarse moitos participantes. Intentei non emocionarme demasiado para non pinchar, e estiven ese par de quilómetros iniciais entre os dez primeiros, sen perder de vista ó trío que formaba a cabeza da carreira.

No primeiro paso polo arco de saída no km. 2,5 xa estaba formando parte do top 5, adiantando ó quinto e indo a carón da primeira das mulleres durante un quilómetro. A verdade que era un percorrido que prestaba a ritmos elevados, ó ter moita recta e apenas desnivel, e coa sorte de que a xente da andaina foi moi respectuosa e cando na segunda volta tocaba adiantar a todo o grupo de andaríns, deixaron paso no momento.

No derradeiro quilómetro xa estaba 4º, co trío de cabeza de carreira roto e tendo moi á vista o terceiro participante. O problema era que nese tempo xa estaba xustiño de forzas e incluso forzando un sprint desesperado para o podio, non vía que fora unha distancia alcanzable. Ó final pasei pola meta a oito segundos do terceiro, deixando a mesma distancia coa miña perseguidora. Non foi o final máis satisfactorio, pero polo menos comprobei que inda estou para competir neste formato curto.

E así como esta carreira non tiña regulamento e apenas sabía datos antes de asistir, foi marabilloso comprobar que sí que existía servizo de duchas, polo que puiden refrescarme antes de quedar coas miñas tías e tomar unha merecida caña postcarreiriña.


Distancia: 4,8k | Desnivel: 1 m | Tempo: 17' 50" | Ritmo: 3' 42" /km | Posición: 4º absoluto

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Lun, 21 Set 2026, 12:09
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Sábado 19 de setembro de 2026 - Carreira Vía Verde do Eo
A PONTENOVA (Concello nº 196), TRABADA (Concello nº 197) e SAN TIRSO DE ABRES (Concejo nº 2)

O ano pasado entereime da existencia dunha carreira polo norte de Lugo que conectaba Galicia con Asturias, un formato moi interesante e semellante ao que vivira no Urban Trail da Eurocidade Tui-Valença. Por sorte, este ano non tiven problemas de axenda para asistir, e alá que crucei a fronteira cara a San Tirso de Abres, unha pequena vila transfronteiriza na que realmente se mestura o galego co asturiano.

A carreira en si consistía nun percorrido de algo máis de doce quilómetros que conecta San Tirso de Abres cos concellos galegos de Trabada e A Pontenova, e que ten lugar pola Vía Verde do Eo, unha antiga vía mineira de ferrocarril que conta con varios pasos por túneles. Nas tres edicións que leva celebrándose esta carreira, en ocasións van cambiando o sentido, intercambiando a saída e a meta entre San Tirso de Abres e A Pontenova. Persoalmente, prefería a meta en Galicia para aforrar uns quilómetros de coche, pero ao comprobar que o desnivel negativo era maior que o positivo, nin tan mal rematar en Asturias.

Despois de ter compañía en Folgoso do Courel e Monforte de Lemos, regresei á miña rutina solitaria, cunha hora e 45 minutos para chegar desde Coruña ata San Tirso. A carreira tiña lugar o sábado pola tarde e, como non tiña moi claros algúns detalles da loxística (onde aparcar, cando sairía o bus...), fun con marxe suficiente para comer de tupper pola vila e agardar tomando un café nun bar. Cheguei con tempo de sobra, recollín o dorsal e subín ao bus lanzadeira que nos levaría ata a saída na Pontenova.

Era a miña primeira vez por esta zona e a verdade é que me resultou bastante bonita. A saída tiña lugar na Praza dos Fornos, coas súas impoñentes e particulares cinco chemineas. Tras quentar un pouco e refrescarme na fonte da praza pola calor que facía, deron a saída. Teño que recoñecer que estaba un pouco picado tras quedar 4.º na 5K de Monforte e que, atopándome nun bo estado de forma por estar preparando a maratón de Berlín e tendo boas sensacións, decidín tirar forte desde o inicio para intentar estar nas posicións de arriba entre o centenar de participantes que eramos.

Estiven contento co meu rendemento, xa que non caín na trampa de saír máis acelerado do previsto (coma sempre, saíu un bo pelotón a fume de carozo que non tardou en pinchar nos primeiros quilómetros, ou metros nalgún caso), e decidín meter a marcha de 3'55"-4'00"/km desde o comezo, sabendo que podía aguantala durante 12 km. Deste xeito, corrín con moita concentración, cabeciña e forzas, e durante toda a carreira fun dando caza a varios corredores que tiña á vista. Encantoume o percorrido: en levísima baixada, por asfalto e pistas de terra, con moita sombra, fermosas vistas ao río e co encanto de atravesar túneles.

No derradeiro quilómetro tiña á vista un par de corredores aos que xa non contaba con alcanzar, e, para máis inri, tras chegar ao km 12 agardaban 600 metros de propina, cunha costiña no centro da vila que me fixo camiñar uns metriños despois do esforzo. Por sorte, recuperei os folgos para chegar á meta en 7.ª posición, 5.º na categoría sénior, que, ao ser trofeos non acumulativos, me deixou en 2.ª posición por categoría. Un final de carreira moi satisfactorio, acompañado por unha boa ducha, bolos preñados e empanada á esgalla. Iso si, logo tocou unha longa viaxe de volta de case dúas horas e media para durmir na Baña...

Distancia: 12,6km | Desnivel: 14m | Tempo: 49' 30" | Ritmo: 3' 56" / km | Posición: 7º clasificado xeral (2º Categoría Senior)

------
Domingo 20 de setembro de 2026 - Carreira Entre Pontes
A ILLA DE AROUSA (Concello nº 10) e VILANOVA DE AROUSA (Concello nº 198)

...e tocou espertar sobre as sete e media e volver á faena. Desde A Baña collín o coche e, sen tempo para moito descanso, a seguinte parada sería a Illa de Arousa, para tomar a saída da primeira edición da carreira Entre Pontes, organizada pola Deputación de Pontevedra. Unha iniciativa fantástica que me permitiría sumar no mapa o concello de Vilanova de Arousa, xa que este 10K une estes dous concellos.

O clima era espectacular desde o comezo do día. Pintaba un día de sol, pero ás nove da mañá aínda non apertaba moito a calor. Cheguei con tempo para deixar o coche no aparcamento da praia do Vao, recoller o dorsal, a camiseta e a bolsa de obsequio, e comprobei que fixera ben, xa que despois se formou unha cola impresionante á hora de recoller os dorsais. 500 participantes que esgotamos as inscricións gratuítas nos primeiros días.

Tiven un inesperado reencontro con tres vellos coñecidos da miña época na liga de orientación: Julio, Nuria e Alejandro. Estiven conversando con eles e comentando a xogada. Sabía que tirar moi forte nesta 10K, despois de non deixar pasar nin 24 horas entre a carreira anterior e tendo a semana seguinte o maratón de Berlín, non era a mellor idea, así que era mellor baixar un pouco o ritmo. Anulei o meu modo competitivo e ofrecinlle a Julio ir de lebre no seu intento de mellorar a súa marca de 42 minutos nos 10K, se ambos tiñamos forzas suficientes.

O problema foi saír desde atrás de todo, xa que o tramo inicial da carreira eran os 2 km da ponte da Illa de Arousa con Vilanova, e formouse un pelotón espectacular no que era imposible decidir o teu ritmo se non estabas na parte dianteira. O feito de ter só un carril dispoñible, xa que o outro estaba aberto ao tráfico, non facilitaba os adiantamentos, polo que sabiamos que non sería o día para facer marca.

O percorrido tiña tramos moi bonitos, pero, ao mesmo tempo, decatámonos de que non permitía moita velocidade, xa que nalgún punto había repeitos e durante moitos tramos a superficie para correr era area de praia, e non precisamente compacta. Con todo, disfrutei moito de correr con compañía e sen presión de marca, e, tras un sprint final na ponte de Vilanova de Arousa cara á estación marítima, completamos os 9,6 km finais en pouco máis de 44 minutos.

Ao finalizar a proba, tiñamos uns vales para canxear nun food truck, e rillamos unha pequena e riquísima hamburguesa de porco con queixo do país e un anaco de tarta de queixo de sobremesa. Despois de poñerme ao día cos meus compañeiros de carreira, enfilamos cara ao bus e cada un arrancou cara ao seu respectivo lugar de orixe para aproveitar o que quedaba de domingo.

Cómputo total desta fin de semana: 3 concellos novos (A Pontenova, Trabada, Vilanova de Arousa), 1 concello repetido (A Illa de Arousa, que xa correra o seu Carreirón en 2018) e, de reintegro, 1 concello asturiano (San Tirso de Abres). Unha colleita excelente, acompañada por podio e un bonito reencontro.

Veñen dúas semanas de parón na suma de concellos (pero por diante está a maratón de Berlín) e, nas pequenas metas, estou xa a 1 concello (O Rosal) de ter visitados todos os costeiros de Galicia, a 2 concellos de acadar o número 200 e a 9 de ter todos os concellos da provincia coruñesa.

Distancia: 9,6km | Desnivel: 28m | Tempo: 44' 06" | Ritmo: 4' 33" / km | Posición: 68º clasificado xeral

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Mar, 29 Set 2026, 17:38
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Domingo 27 de setembro de 2026 - BMW Berlin Marathon

Así como en decembro do ano pasado tiven unha carreira excepcionalmente fóra do meu reto dos 313 concellos (nada máis que a Maratón de Valencia, finalizada en 2h 53min 33seg) este ano tiven un evento inda máis espectacular: a Maratón de Berlín, a miña cuarta Major.

En 2017, tendo xa a experiencia de correr a maratón de Madrid e Barcelona en sub4h, ós meus 29 anos decidín ir por axencia á maratón de New York. Foi unha aventura incríble e unha experiencia inesquecible. Pasaron os anos, continuei completando maratóns coa promesa de non repetir cidades e sen un rumbo en concreto, e fun mellorando marcas o suficiente como para continuar a senda das Six Majors e seguir sumando estrelas. Califiquei para Chicago 2024 (onde necesitaba unha marca de menos de 3h 15min) e para Boston 2025 (que no meu corte por grupo de idade quedou en 2h 57min).

Conseguir dorsal para Berlín directamente por marca no meu grupo de idade non está ó alcance da maioría dos mortais (menos de 2h 45min). Ata para intentar un sub2h 50min para Valencia, quedei polo camiño durante o adestramento e a máis de tres minutos da marca chegado o gran día, sen pensar en acadala.

Para conseguir dorsal para Berlín só me quedaban dúas alternativas: ou agardar a fortuna do sorteo, ou pasar por caixa das axencias de viaxes e os seus packs con prezos infladísimos, nuns tempos onde o turismo deste tipo está tornando en producto de luxo (e xa deixando uns bos cartiños con tanta aventura de concellos sen sponsors detrás).

Quixo a sorte que en maio deste ano, nun dos sorteos extra por contar xa con tres Majors, me tocara o dorsal de Berlín. E o que debería ser unha alegría inmensa tornouse nun regalo envelenado, xa que non tiña tanta marxe para armar a viaxe e convencer a algún acompañante para a aventura.

Ó final decidín ir só para non perder a oportunidade de correr esa maratón, con voos con escalas absurdas, durmindo en albergue e pasando tres noites fóra da casa. Vamos, unha tónica bastante similar ás miñas escapadas do reto dos concellos, pero en versión extrema.

Ó igual que me pasara con Valencia, intentei adestrar para unha marca específica (neste caso, baixando o listón ata as sub3h) e de novo vivín unha crise motivacional. Xa me estaba pesando o feito da autopresión, levar unha racha de catro maratóns en menos de tres horas, e decidín acougar para evitar que a paixón do running se convertese nunha obrigación obsesiva.

En setembro recuperei a confianza perdida en agosto, e ata sumei un podio na carreira da Vía Verde do Eo, e intentei dar todo o que tiña adestrando, esquecendo o obxectivo de non ir desde o principio para o sub3h para non queimarme de inicio. De lonxe, foi das maratóns nas que máis controlei os tempos e ritmos, indo de menos a máis, sufrindo o xusto, e rematando con bo sabor de boca en 3h 4min 3seg.

No meu círculo cercano xa houbo quen me dixo que realmente tiña forzas para unha mellor marca, pero soamente eu sei polas situacións que pasei e que o mérito de completar 42k sempre estará hai, sexa en pouco máis de dúas horas, en menos de tres, en catro ou en seis horas.

Distancia | Tempo | min/km | km/h
5 km | 00:22:19 | 04:28 | 13.45
10 km | 00:44:33 | 04:27 | 13.50
21 km | 01:33:22 | 04:21 | 13.80
30 km | 02:12:18 | 04:22 | 13.77
40 km | 02:55:16 | 04:18 | 13.97
Meta | 03:04:02 | 04:00 | 15.05

Para non quedar de tolo absoluto falando exclusivamente das dificultades loxísticas e das marcas maratonianas, inda que fora unha viaxe de 'lobo solitario' sen compañía, obviamente a experiencia foi espectacular. Xa tivera a sorte de visitar Berlín sen motivacións de running, e é unha cidade que paga moito a pena. Tiven o tempo xusto para revisitar lugares imprescindibles (Alexanderplatz, Checkpoint Charlie, East Side Gallery) e disfrutar da gastronomía alemana (e cervexa, sobre todo despois da maratón).

A atmósfera das Majors é incríble: unha masa incríble de runners, cada un coa súa orixe, co seu contexto, coa súa motivación e todos coa meta compartida de chegar a completar esa distancia tan absurda como máxica de 42,195 m. Vivir os derradeiros metros pasando por debaixo da Porta de Branderburgo ata chegar á meta é unha sensación indescriptible.

E namentres a saber cantos anos tocará agardar para ter dorsal para a maratón de Londres ou Tokyo, agardo que este outubro 2026 sexa o momento de conquistar o concello nº200.

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Mér, 30 Set 2026, 15:35
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Boas, parabéns por outro maratón superado.
Agora a recuperarse e seguir.
Saudos.

Dom, 04 Out 2026, 18:16
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Impresionante ! Mantendo o ritmo e chegando aí preto das 3 horas. Parabéns e a seguir

Mar, 13 Out 2026, 16:21
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Tras pasar o maratón de Berlín e concluir o seu adestramento, a seguinte pantalla estaba ben clara: sumar 200 concellos canto antes. Despois de reconfigurar a axenda nas últimas semanas e ter máis claro o calendario, o fin de semana do 10-11 de outubro, co binomio Carreira Popular de Xermade - Ultra Trail Ribeira Sacra en Nogueira de Ramuín, sería o escenario elixido para acadar esta cifra redonda.

Inda que tiña fondo suficiente, por completar unha maratón de asfalto en pouco máis de tres horas, necesitaba algo de rodaxe de monte para acostumar as pernas ós cambios de terreo e desnivel. Decidín adestrar o mércores festivo local polos camiños dos montes de Novo Mesoiro levando o track no Garmin, e o que semellaba unha gran idea en teoría, resultou desastrosa na práctica.

Unha parte importante dos camiños estaban tapados por toxos e silvas, sen moita marxe a variar o percorrido. Entre ter que correr concentrado para non perderme, atravesando zonas tupidas e buscando alternativas, acabei reventado tras 16 km de monte en dúas horas. Volvín a casa en bus, onde me atopaba destemplado e deshidratado, e tras pegarme unha ducha, metínme na cama o mediodía con febre e cansanzo. Tocaba moito repouso e rezar para chegar con folgos ó fin de semana...

Sábado 10 de outubro de 2026 - Carreira Popular de Xermade
XERMADE (Concello nº 199)

Noutras circunstancias, a carreira de Xermade era o formato perfecto para ir a fume de carozo e apuntar ó podio: carreira popular con pouquiño desnivel, case todo asfalto e distancia de 6,5 km. Sen estar aínda o 100% (e menos mal que remontara bastante desde o mércores), tendo en case 12 horas un ultra trail con máis de 3000 metros de desnivel por diante, non tiña sentido queimarse.

Tras saudar a David e Nia, clásicos da zona, e quentar un pouco, situeime na zona de atrás na saída coa intención de non buscar a gloria para conservar enerxía para o día seguinte. Deron o comezo e aguantei a tentación de tirar forte de inicio, pero inda así estaba nun ritmo de 4'30"/km. Ían pasando os quilómetros, notábame ben e non puiden resistir ir en progresión ó atoparme con outros participantes que estaban aguantado o ritmo cun chisco máis de esforzo.

Chegaban os últimos quilómetros e vendo que a distancia a completar non ían ser os 6,5km anunciados no cartel, fun acelerando para ter un ritmo de sub4min o quilómetro por se acaso se daba a carambola de tocar podio por premios non acumulativos.

Crucei a meta e tras agardar media horiña polos resultados (tratouse dunha cronometraxe e clasificación anotada a man, sen uso de chip), comprobei que non estaba entre os 3 primeiros da categoría de Máster A. Algo bastante lóxico, pero como nos últimos tempos tiven sempre lotería de conseguir podios sen moito merecemento e varios 4º postos de bastante mérito, todo podía ser.

Marchei sen saber a miña clasificación final (e escribindo esta crónica, acabo de confirmar que quedara 4º de categoría, era visto), collín o coche cara Ourense, dúas horiñas de viaxe, para cear un tupper de pasta, e descansar o máximo posible antes da tremenda aventura do domingo.

Distancia: 5,6km | Desnivel: 48m | Tempo: 23' 57" | Ritmo: 4' 19" / km | Posición: 30º clasificado xeral (4º Categoría Senior)

------
Domingo 11 de outubro de 2026 - Trail Ribeira Sacra
NOGUEIRA DE RAMUÍN (Concello nº 200)

Espertei as 6 da mañá, almorcei café con leite, plátano, cruasán e un vaso de auga con vitamina C. Espinme, aplique vaselina en zonas delicadas para evitar rozaduras e vestinme coa indumentaria runner: pantalóns curtos, manguiños para o frío, medias de compresión, camiseta co logo do reto e unha braga o pescozo. Metín todo o necesario na mochila: un bastón, barriñas, xel, manta térmica, frontal, softleks e unha botella de plástico. Non estaba no meu mellor momento de forma, pero sí que me atopaba moi, moi enteiro para tal como viña do mércores.

Saín polo portal, cruceime con tres rapazas que estaban volvendo de festa e tras conducir un rato, a Garda Civil paroume nunha rotonda, informando que estaban facendo controis de alcoholemia. Ó verme as pintas, preguntoume se ía a unha carreira e confirmei que sí. Vendo que non era o primeiro que lle respondía o mesmo e non estaba perxudicado (polo menos de alcohol), non foi necesario facer ningún control. Cheguei cunha hora de antelación a Luíntra, polo que puiden deixar o coche nun punto perfecto para facer de gardarroupa, xa que despois comezou a encherse bastante máis.

Recollín un piazo mochilón de agasallos e o dorsal nº200. Así como cando cheguei ós 100 concellos en Viveiro, falei coa organización, expliquei o meu reto e foron xente marabillosa por cumplir o capricho dun señor friki. Xa imaxinaba o momento de cruzar a meta, pero inda quedaban por diante 48 km e máis de 3300 metros de desnivel positivo. Só sei que como máximo a aventura duraría once horas, o tempo de corte, pero salvo catástrofe absoluta, ía ir con todo para conseguilo.

Tras pasar o control de material, estaba xa listo entre a multitude de 500 participantes para a saída na escuridade das 8 da mañá. Deron comezo e desde os primeirísimos momentos fun con moita calma, porque nin de broma era un trail para emocionarse. Aconteceu o mesmo que vivín no Backyard de Castro Caldelas: un embudo bastante importante, e durante os primeiros 3 quilómetros vivín unha auténtica procesión de corredores. Unha mágoa por tratarse dun tramo bastante rápido no que se podía rabuñar minutos por se facían falta o final do trail.

O que máis lembro dos compases iniciais era a dureza do terreo, tanto en subidas como en baixadas. Non foi ata o quilómetro 7 cando aparecen tres quilómetros de pisteo onde correr algo. E despois: subidas, baixadas, subidas, baixadas. Mestúranse recordos de momentos onde tiven que botar mans ás pedras para certas subidas e baixadas onte tocaba arrastrar o cu no chan para sobrevivir. E algúns momentos de tapón onde me agobiaba bastante, máis nos momentos nos que ralentizaba os de detrás que nos momentos nos que eu era o ralentizado.

Houbo un momento onde cambiou o tono da carreira, e foi no que me 'acoplei' a unha parella de corredores: Álex do Brutanzos e Nuria, no que ela debutaba coma min nesta carreira. Grazas a eles, a súa compañía, experiencia e consellos cambiou completamente a enerxía coa que ía na carreira. Tamén axudaba que se trataba do quilómetro 28 aproximadamente, onde o percorrido máis técnico quedaba atrás, e "soamente" tiñamos que sufrir a subida desde o embarcadoiro de Santo Estevo ata o miradoiro do Pé do Home.

Deste xeito, ó que o principio da carreira era toda unha incógnita saber se chegaría ó final, abafado pola humidade, polas dúbidas e pola desconfianza, foron uns últimos quilómetros onde tiña forzas de sobra para meter trotes e sprints puntuais dependendo do terreo. Chegamos xuntos ata o derradeiro quilómetro, onde cada un de nós nos separamos para vivir en soidade a nosa chegada a meta: Álex da man da súa moza, Nuria entre bágoas de emoción e eu, cun inmenso alivio de cruzar a meta e sumar 200 concellos conquistados a golpe de dorsal.

Despois de pedir unha foto na meta para inmortalizar o momento a un fotógrafo co meu móbil, fun cara a ducha, despois a zona postcarreira a disfrutar de todo o incluido co dorsal (unha ración de polbo, barra libre de empanada, queixo e cervexa), collín o coche rumbo para Ourense e descansar de novo, coa fortuna de ter un festivo ó día seguinte.

Distancia: 47,3km | Desnivel: 3.350m | Tempo: 9h 25' 21" | Ritmo: 11' 46" / km | Posición: 222º clasificado xeral

------
Chegada a esta cifra redonda de 200 concellos, creo que vou parar de escribir no meu diario por unha tempada. Xa me leva traballiño todo o relacionado co reto (estar ó día do calendario de carreiras e andainas, cadrar axenda, a loxística dos desprazamentos, as carreiras en sí mesmas, os meus rituais de documentación posterior, crear e publicar a ficha en Instagram...), necesito que este reto me deixe de consumir tanto e tanto tempo. Voltarei nalgunha ocasión para comentar algunha carreira puntualmente cando considere (e por suposto, no foro entrarei para informarme de carreiras e como lles vai os foreiros cos diarios activos).

O tempo dirá se algunha vez poderei chegar ó concello nº300 e canto tempo me pode levar. Polo de agora, gracias ós que dedicastes tempo a ler este diario e moitísimas gracias os que chegastes a comentar ata o de agora (Meigalicix, Rufino, Yomismo, Freakyrunning, OrEK).

Un pracer ler os vosos diarios coas vosas reflexións, adestramentos e motivacións, unha inspiración para seguir adiante, incluso cando ás veces resulta difícil explicar o por qué.

Saúde e quilómetros!

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia