Mar, 07 Abr 2026, 17:18
Asunto: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

Un año más la carrera gratuita de Arteixo del 1 de mayo
Más info e inscripciones en carreirapopulararteixo.com/

Xov, 30 Abr 2026, 20:29
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

A min este ano pasouseme inscribir, cando fun o día 24, xa estaban pechadas as inscripcións e ademáis xa cubriran todas as prazas. Eu corrina en 10 ocasións, correndo todas as edicións despois do Covid e cada ano fun levando algún compañeiro do clube, este ano van 6.
Por un lado mellor, xa que vivo a máis dunha hora de Arteixo e ca saida as 11:45 chego tardísimo a casa, a parte de que pode vir un día de moita calor.
Este finde tocará debutar na Baña.

Ven, 01 Mai 2026, 13:46
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

La vergüenza de cada año, el nº de participantes que se inscriben y no van.
En la carrera absoluta éramos 910 apuntados, y el nº de corredores que hemos finalizado la prueba: 545
Que sí, que puede haber algunos casos que puedan estar justificados (lesiones, imprevistos de última hora, ...) pero ¡¡ Falla un 40% de la gente !!
Es una puta vergüenza porque encima hay gente que seguramente quería apuntarse y por los insolidarios que se apuntan y no van, esa gente no puede participar.
Ojalá dejen de existir las carreras gratuitas, hay que pagar por todas (3-5€) porque como sociedad siempre demostramos que lo "gratis" es un puto cachondeo.

Ven, 01 Mai 2026, 16:11
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

Totalmente de acuerdo. No puede ser que falten casi 400 participantes y mucha gente sin poder inscribirse. Vergonzoso.

Sáb, 02 Mai 2026, 7:48
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

Nova participación na Popular de Arteixo e vexo que xa van 26 edicións e pensaba que eran algo menos, a primeira vez que correra alí foi polo menos hai 15 anos. A organización como sempre impecable, penso que das mellores de Galicia, unha mágoa que a xente se apunte así ó tolo e logo queden outros sen poder correr.

Percorrido que se pode facer durecho polas zonas sube-baixa da zona intermedia cara ó final. Eu saín algo atrás, a ritmo, apretando un pouco máis nas zonas de subida que sempre me van mellor. Podía facer un mellor tempo pero facía calor e optei por ir regulando pra acabar tranquilo con boas sensacións.

Sáb, 02 Mai 2026, 12:01
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

Para mí está es la mejor carrera de Coruña por su organización promueve el deporte a los niños sobre todo y aparte los incentiva sin olvidarnos que es gratuita! un 10 para Arteixo????????
Estoy de acuerdo que es una falta de respeto apuntarse a una carrera y no ir deberian registrarlos y no dejarlos inscribirse en la próxima carrera.
Que no vayan un pequeño porcentaje es entendible pero que no vayan 400 es una BURLA!

Sáb, 02 Mai 2026, 18:35
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

IRONBY escribió:

Para mí está es la mejor carrera de Coruña por su organización promueve el deporte a los niños sobre todo y aparte los incentiva sin olvidarnos que es gratuita! un 10 para Arteixo???????? Estoy de acuerdo que es una falta de respeto apuntarse a una carrera y no ir deberian registrarlos y no dejarlos inscribirse en la próxima carrera. Que no vayan un pequeño porcentaje es entendible pero que no vayan 400 es una BURLA!

Al final esta carrera igual se va a a terminar viendo obligada a establecer una inscripción, y con justicia, una pena porque son cada vez menos las carreras gratuitas.

Sáb, 02 Mai 2026, 21:55
Asunto: Re: 26ª Carreira Popular Concello de Arteixo [01/05/2026]

---

Un tempiño levo eu andando máis de "mecánico" que de piloto.

Hoxe tocaba poñerse de perfil en Arteixo. Un 1 de maio, día do traballador... e vaia se houbo que traballar. Unha carreira contra a humidade, contra a idade e, sobre todo, contra esa "amiga" inseparable e traizoeira chamada cintilla iliotibial.

O Paradoxal Calvario: Correr rápido estanto "fóra de combate"
O máis duro de todo isto non é a infinita recta de meta, non. O máis pesado é ter que aturar a cara de incredulidade da xente cando cruzas a meta nun tempo decente e te preguntan: "Pero home, de que te queixas se vas coma un tiro?".

A explicación de sempre: Sí, vou rápido porque as pernas aínda teñen memoria e un aínda quere guerra, pero por dentro vou como un motor gripado. É a gran mentira do corredor veterano: que o ritmo non oculte o naufraxio. Correr rápido non significa estar san; significa que tes a capacidade de sufrir 30 ou 40 minutos antes de que o incendio na cara externa do xeonllo sexa insoportable.

A Rutina do "Non-Corredor"
A miña vida deportiva converteuse nunha xestión de crise semanal. O plan de adestramento parece o prospecto dunha farmacia:

Luns a venres: Sesións de forza, gomas, bici, elíptica ou natación.

A báscula: Unha traidora. Por moita elíptica que fagas, se non queimas o asfalto, os quilos van subindo. É a lei da gravidade do corredor lesionado: menos quilómetros, máis "lastre" na cintura.

O Domingo de Gloria: Un único día para correr. Unha bala de prata. Se fallas, queda o baleiro total.

Arteixo: O Punto de Inflexión
Este ano decidín cambiar de estratexia. Deixamos as medias maratóns e as distancias longas para apostar pola velocidade. Menos volume, máis chispa. Teoricamente, iso debería salvarme do impacto repetitivo, pero a cintilla non entende de teorías, só de dor.

Hoxe en Arteixo, mentres sentía ese "clic" punzante no lateral do xeonllo a partir do quilómetro catro, tiven unha revelación. Esta non foi unha carreira máis. Foi un dilema existencial en cada zancada:

O Abandono Sine Die: deixar de ser un "lisiado profesional" e converterme nun ciclista domingueiro para sempre.

O Último Baile: Entender que, a pesar dos anos e das avarías, este deporte é o que nos gusta Que quizais Arteixo sexa a primeira pedra dun camiño cara a unha última gran función antes de que o telón caia definitivamente.

Conclusións desde o "boxes"
Crucei a meta. O tempo foi o esperado dadas as circunstancias, pero a sensación de ser un cristal rachado segue aí. Agora toca xeo, estiramentos e volver á rutina da elíptica mentres miro con envexa aos que poden correr cinco días á semana sen pensar na súa anatomía.

¿Será este o principio do fin ou o inicio da remontada máis improbable? O tempo dirá.